กำเนิดท้องฟ้าสีเทา

มารู้ทีหลังว่าเขาคือพี่ชายคนที่ 2 ซึ่งทำหน้าที่เลี้ยงน้อง เพราะไม่อยากช่วยงานหลักที่ลำบากลำบนของคนในบ้านสมัยนั้น ซึ่งก็คือ การทำน้ำตาลมะพร้าว ชาวสวนมะพร้าวที่แม่กลองนี่เขาจะต้องปีนต้นมะพร้าวสูงๆที่มีไม้พะองค์ทาบไปตามความสูงลำต้นเพื่อขึ้นไปปาดตาล คำที่เราเรียกว่าพะองค์ คือ ไม้ไผ่ลำยาวๆมากๆที่เราตัดมามัดทาบกับต้นมะพร้าว ตามลำพะองค์จะมีข้อๆของไม้ไผ่เป็นแง่งๆ มันกว้างพอที่จะให้เราใช้เท้าเหยียบแล้วยันตัวไต่ขึ้นไปข้างบน ไม้ไผ่ที่ตัดเป็นพะองค์จึงต้องยาวมากๆสูงมากๆ ระดับความสูงจะต้องเท่าๆกับยอดมะพร้าว ส่วนคำที่เราเรียกว่าปาดตาล ก็หมายถึงการใช้มีดคมมากๆปาดจาวมะพร้าวที่ออกมาจากต้นยอดมะพร้าวเป็นงวงๆ เพื่อให้มีน้ำหวานๆซึมหยดออกจากจาวมะพร้าวลงสู่กระบอกไม้ไผ่ที่รองรับข้างใต้อีกทีนั่นเอง นั่นคือ ความลำบากลำบนที่เด็กผู้ชายคนนี้ไม่อยากทำ จึงรับหน้าที่เลี้ยงน้อง ซึ่งเป็นงานที่สบายที่สุดในบ้าน แล้วเด็กผู้ชายที่ได้ชื่อว่าเป็นพี่ชายคนนี้ก็ยังทำให้หน้าที่ที่แสนสบายอยู่นี้ กลับสบายมากขึ้นไปอีกหลายเท่า

IMG_6651สาเหตุที่บอกเช่นนี้เป็นเพราะเขาไม่ได้ใช้มือไกว่เปล แต่ใช้เท้ายันเปลแรงๆให้เปลลอยขึ้นหนึ่งที แล้วปล่อยให้เปลลอยลงมา แล้วก็ลอยขึ้นไปเอง แต่จะสูงน้อยลงเรื่อยๆจนเปลเกือบจะหยุดนิ่ง เขาถึงจะใช้เท้ายันเปลส่งแรงผลักไปข้างหน้าให้เปลลอยขึ้นสูงอีกที แล้วเปลก็ลอยลง ลอยขึ้น ลอยลง ไปเรื่อยๆจนมันหยุดนิ่ง ช่วงที่เปลกำลังลอยขึ้นๆลงๆ เขาก้มหน้าก้มตากัดแทะผลไม้ชนิดหนึ่ง ซึ่งเป็นเรื่องที่น่าตลกมากที่ฉันจะบอกด้วยความมั่นใจแม้ในเวลานี้ หรือเวลาไหนๆว่าผลไม้ชนิดนั้นก็คือ กระท้อน ภาพด้านซ้ายเป็นตัวฉันเองที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ นั่นคือช่วงวัยที่ฉันจดจำได้แล้ว

Advertisements

ใส่ความเห็น

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s