วัยเด็กกับสัมผัสที่ 6

บรรยากาศเป็นช่วงกลางวันแสกๆแบบนี้ ในความเป็นจริงฉันเข้าใจว่าพวกเขาน่าจะเป็นคนเหมือนพวกเรา แต่อีกความรู้สึกหนึ่งก็บอกจากจิตใต้สำนึกให้ฉันได้รับรู้ว่ามันไม่ใช่ ฉันจำหน้าคนในบ้านและคนที่มาบ้านบ่อยๆได้ แต่พวกเขาไม่ใช่เลย พวกเขาเป็นคนแปลกหน้า ฉันไม่เคยเห็นหน้า ไม่คุ้นหน้าเลย หน้าตาของพวกเขาดูเหมือนมีความสงสัยใคร่รู้ว่าพวกเราทำอะไรกันบนแผ่นดินผืนนี้

IMG_1733

ฉันจ้องดูด้วยความแปลกใจเพราะระหว่างการสร้างบ้านฉันไม่เห็นพ่อแม่หรือคนในบ้านทักพวกเขาเลย เดินเกือบจะชนกันแบบนั้น ทำไมคนในบ้านเรามองไม่เห็นพวกเขา ฉันเห็นแต่คนที่บ้านหัวเราะ พูดคุยกัน หยอกล้อกันเองตลอด แต่กับคนแปลกหน้าพวกนี้ทำไมคนที่บ้านไม่พูดคุยด้วย ไม่ใช่แค่ไม่พูดคุย แต่คนที่บ้านกลับมองไม่เห็นคนพวกนี้ ระหว่างที่ฉันจ้องมองดูคนแปลกหน้าเหล่านั้นฉันไม่มีความรู้สึกกลัวเลย อาจเป็นเพราะช่วงเวลานั้นเป็นเวลากลางวัน มีแสงแดดจัดจ้า ไม่น่ากลัวเหมือนตอนกลางคืนที่ฉันไม่สบายแล้วเจอผู้หญิง 3 คนนั่น ซึ่งเป็นผู้ที่ฉันได้สรุปกับตัวเองเป็นที่แน่นอนแล้วว่าไม่ใช่คน เช่นเดียวกับเหตุการณ์ครั้งนี้พวกเขาไม่ใช่คนเช่นกัน

ที่สำคัญพวกเขาไม่รู้ว่ามีเด็กตัวกระเปี๊ยกคนหนึ่งกำลังจ้องมองดูพวกเขาด้วยสายตาสงสัยใคร่รู้ ซึ่งไม่ต่างจากพวกเขาที่มองดูพวกเราสร้างบ้านด้วยความสงสัยใคร่รู้เหมือนกัน และนี่ภาพความรู้สึกแปลกใจ สงสัยที่ยังคงค้างคาในใจของฉันมาจนถึงทุกวันนี้ และเมื่อถามคนในบ้านตอนที่โตขึ้นมาแล้วว่าบ้านหลังนี้มีใครมาช่วยสร้างบ้าง มีคนตัวดำๆที่นุ่งหยักรั้งสีแดง ไม่ใส่เสื้อมาช่วยสร้างบ้านบ้างไหม แน่นอน คนที่บ้านตอบ ไม่มี และนี่คือสิ่งที่ฉันรู้สึกได้ว่าฉันเจอสิ่งลี้ลับเข้าให้อย่างจังอีกหนหนึ่งแล้ว

Advertisements

ใส่ความเห็น

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s