บ้านลี้ลับของฉัน

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
OLYMPUS DIGITAL CAMERA

ช่วงวัยเด็กเบบี๋ของฉันจึงเป็นช่วงที่เงียบสงบ ไม่ค่อยมีใครมาวุ่นวาย แล้วฉันก็ชอบใช้เวลาสำรวจสิ่งรอบข้างด้วยสายตา โดยที่ร่างกายไม่ได้ขยับเขยื้อนไปไหน แล้วก็แน่นอนฉันไม่ชอบเคลื่อนไหวสักเท่าไหร่หรอกนั่นเอง ตลอดวัยเด็กของฉันจำได้ว่ามีการรื้อบ้าน แล้วสร้างบ้านใหม่ แล้วก็รื้อบ้านใหม่ แล้วก็สร้างบ้านใหม่อีก ทำอยู่ 2-3 ครั้ง บ้านหลังแรกที่ฉันเกิดมาเป็นบ้านใต้ถุนเตี้ยมาก จำได้ว่าได้ยินเสียงหมาเห่า แล้วก็ได้เห็นภาพผู้ชายตัวดำๆคนหนึ่ง มารู้ทีหลังว่าเป็นพี่ชายอีกคนที่ขยันที่สุดในบ้าน เขากำลังไล่หมา นั่นเป็นเพราะบ้านใต้ถุนเตี้ยมากจนหมาปีนขึ้นบ้านได้อย่างง่ายดาย ฉันมักเป็นพี่ชายคนนี้วิ่งไล่ตี ไล่เตะหมาตัวนี้เป็นประจำ เพราะมันชอบแอบมาขโมยของกินในครัว

ตกดึกที่บ้านของฉันมีบรรยากาศมืดครึ้ม ฉันจดจำความรู้สึกที่น่ากลัวได้ เพราะบ้านฉันตั้งอยู่ในดงมะพร้าว สวนมะพร้าวก็มีแต่เสียงของความเงียบ เวลามีลมพัดมาทีก็ได้ยินเสียงทางมะพร้าวเสียดสีกันที สำหรับเด็กตัวกระจิดริดด้วยแล้วฟังดูเหมือนเสียงคนร้อง

Advertisements

ใส่ความเห็น

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s