บ้านลี้ลับของฉัน

DSCN0643

ช่วงพลบค่ำฉันได้ยินเสียงพ่อเรียกหาไม้กวาด และใช้ให้คนในบ้านส่งไม้กวาดจากใต้ถุนบ้านมาให้ ฉันเห็นทุกคนอยู่บนบ้านแล้ว พ่อเรียกย่าให้ส่งไม้่กวาดมาให้ ย่าก็อยู่บนบ้าน พี่ชายที่ชอบตีหมาก็อยู่บนบ้าน แม่ก็อยู่บนบ้าน แต่ฉันกลับเห็นไม้กวาดทางมะพร้าวลอยมาจากใต้ถุนบ้าน พ่อก็หยิบมาก้มหน้าก้มตากวาดบ้าน ไม่สนใจเลยสักนิดว่าใครส่งมาให้ ฉันมองฝ่าลงไปในความมืดด้วยคำถามที่ยังคงค้างคาใจมาจนถึงทุกวันนี้ “ใครส่งไม้กวาดมาให้พ่อ” และแน่นอนความรู้สึกนั้นบอกว่าไม่น่าจะใช่คนในบ้าน แล้วถ้าเป็นคนนอกบ้าน ก็น่าจะส่งเสียงทักทายคนบนบ้านอย่างย่า แม่ พี่ชาย หรืออื่น แต่นี่เปล่าเลย มันคือความเงียบที่เหมือนจะส่งเสียงดังๆออกมาว่าไม่ใช่คน

Advertisements

ใส่ความเห็น

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s