รินจานี ชื่อนี้ฉันต้องไป

กินไปค้นหาเสื้อกันหนาวไป แบบว่าชีวิตช่างชุลมุน อลเวง ตัวก็เหนียวสุด เค็มสุด แต่ขอโทษเถอะจ้ะ ไม่ต้องเช็ดเหงื่อด้วยทิชชูเปียกกันแล้ว นอนเลยจ้า เพราะมีเวลานอนอีกไม่กี่ชั่วโมงก็จะต้องเดินตอนตีสามกันแล้ว ยิ่งป้าเดินช้าแบบนี้ด้วยแล้วยิ่งต้องนอนเร็ว ออมแรงไว้ก่อน ห้องน้ำก็ไม่นึกอยากเข้า แต่เขาก็ขุดหลุมมีเต็นท์ครอบไว้ให้นะ ตอนดึกๆ ป้าลุกมาก็ปลดทุกข์กันเลยทีเดียว แล้วก็นอนต่ออีกหน่อย เตรียมนับถอยหลังขึ้นสู่ยอดเขาสูงสุดของ Mt.Rinjani ด้วยความตื่นเต้นกันเลยทีเดียวจ้าาาาาาา

การเดินทางบนเส้นทางชัน ที่มีแต่หินและทรายร่วนๆ โรยไปไกลสุดสายตาจรดยอดเขาซัมมิต ช่างสุดโหดต่อขา ข้อเข่า และสังขารของป้า มันจะเป็นยังไงต่อไป รอเบิ่ง เด้อออออ ป้าจะมาอัพใหม่นาจา (ถ้าเข้า wifi ได้ เพราะบางทีมันก็ติดๆ ดับๆ เอาแน่เอานอนบ่อได้จ่ะ)

ใส่ความเห็น

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s